به گواهی معتقدین به اینکه منشا تصوف زهد صدر اسلام بوده است، مسلمانانی که به اسلام گرایش پیدا کرده بودند، تحت تاثر قرآن و تعالیم اسلامی و روش زندگی اهلبیت (علیهم السلام) گرایش زیادی به زهد و ساده زیستی داشتند و همین امر کم کم موجب پیدایش تصوف گردید. اما با

برخی میگویند: عایشه از عمل خود، که شرکت در جنگ جمل بود، پشیمان شده و توبه کرده است، پس نمیتوان بر عمل او ایراد گرفت؛ زیرا پس از آنکه کار از کار گذشت، عایشه از کارهایی که انجام داده بود، پشیمان شد و بر عملکرد خود میگریست. شاهد بر آن، ر

فضل بن روزبهان در دفاع از عایشه و طلحه و زبیر در خروج بر امام علی(علیه السلام) میگوید: «آنان به این شبهه، که قاتلان عثمان در میان لشکر حضرت علی (علیه السلام) پناه گرفتهاند، بر حضرت خروج کردند؛ نه اینکه انتقام خون عثمان را از حضرت بگیرند...». ای

ابن تیمیه از بنی امیه بسیار دفاع کرده و آنان را مدح نموده است. او میگوید: «همانا بنی امیه متولّی جمیع اراضی اسلام شدند و دولت در زمان آنان عزیز بود.» او در جایی دیگر نزول آیه (وَ الشَّجَرَةَ المَلعُونَةَ فِی القُرآنِ) را در شأن بنیامیه ا

برخی در صدد دفاع از ابوسفیان برآمده و ادعا میکنند که اسلامش پسندیده بوده و او فردی بسیار متدین و مومن بوده است، اما اینچنین نیست؛ بخاری در کتاب خودش او را شخصی ذلیل و خوار میدانست و دیگر اینکه او بعد از خلافت خود سخنان کفرآمیز فراوانی میزد و وی نیز مور

برخی بر این باورند که آیهی «تِلْکَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما کَسَبَتْ وَ لَکُمْ ما کَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا کانُوا یَعْمَلُونَ» دلالت بر این میکند که دخالت در امور صحابه جائز نیست و نباید هرگز در امور م

برخی از طرفداران یزید، ماجرای دخالت یزید در شهادت امام حسین(ع) را نفی کرده و قائل شدهاند که یزید دخالتی در این امر نداشته است، و به وصیت نامهی معاویه به یزید استناد کردهاند که او امام حسین(ع) را به شهادت نرسانید؛ در جواب میگوییم که او التزامی به گوش دادن فرامین پدرش ن

در برخی روایات، نسبت به حفظ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، با احترام به اصحابش امر شده است. از پیامبر نقل شده که فرمود: «من را در حقّ اصحاب و دامادهایم مراعات کنید؛ زیرا کسی که مرا در حقّ آنان حفظ کند، خداوند او را در دنیا و آخرت حفظ خواهد کرد...» حال آیا این حدیث می

خداوند میفرماید: «پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار، و کسانیکه به نیکی از آنها پیروی کردند، خداوند از آنها خشنود گشت، و آنها نیز از او خشنود شدند و باغهایی از بهشت برای آنان فراهم ساخته، که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند.» برخی با استناد ب

خداوند متعال میفرماید: «مسلّماً خداوند رحمت خود را شامل حال پیامبر و مهاجران و انصار، که در زمان عسرت و شدّت از او پیروی کردند، نمود؛ بعد از آنکه نزدیک بود دلهای گروهی از آنها از حقّ منحرف شود سپس خدا توبه آنها را پذیرفت، که او نسبت به آنان مهربان و رحیم است.» برخی این آ

در زمان اسدالله علم، لایحهای به تصویب رسید که بنا بر استدلال امام و علماء موجب نفوذ و سلطهی بهائیت برایران میشد. برطبق یکی از مفاد این لایحه افراد میتوانستند با هر کتاب آسمانی مراسم تحلیف را به جای آورند؛ که باعث به حاشیه کشیدن قرآن و تضعیف اسلام میشد. با هوشیاری

یکی از مبلّغان بهائی در مقام جوابتراشی برای اینکه چرا بهائیان باید به سوی قبر حسینعلی نوری نماز بگذارند مدعی شد: اساس تعیین قبله در ادیان گذشته، تبرک آن به پیامبر خاصی است! در پاسخ میگوییم، در خصوص تعیین قبله در ادیان، نه مکان آن موضوعیت دا

ساختن بنا بر قبور یکی از امور مشترک بین تمام مسلمانان است و در فقه اسلامی مذاهب برای ساختن بنا بر روی قبور اجازه وارد نشده است. در فقه شیعه نیز بنا و بلندی قبر محکوم و غیر اسلامی است. تنها و تنها بنا بر روی قبور ائمه و بزرگان اهل بیت که باعث توجه و اهتمام مسلمانان به ایشان و هدایت

در بین مذاهباسلامی این امری جا افتاده و پذیرفته شده است که بعد از حج هر کسی برای زیارت قبر نبوی به سمت مدینه برود. این البته فقط یک توصیه نیست و بزرگان اهل سنت نیز به استحباب موکد این موضوع تصریح کردهاند. اما باید این نکته را بدانیم که وهابیت در مقابل این اجماع قرارگرفتهاست و بلکه ا

توسل اگر چه امری واضح و دربین مسلمانان هرگز ناصواب نبوده است. بنای مسلمانان در این توجه استمداد از خداوند به واسطه و توسل از بزرگانی است که حتما در پیش خداوند ارج و قربی دارند.اما هین عمل در نزد وهابیت مورد نکوهش و تهمت واقع می شود و البته این نکوهش نزد بز

از آنجا که بنا نیست چراغی را که ایزد برفروزد با پفهای شبههافکنان وهابی، خاموش گردد، برخی از علمای اهلسنت به ماجرای هجوم به خانه وحی اعتراف کردهاند. از باب نمونه طبرانی میگوید: «از ابوبکر روایت شده که هنگام فرا رسیدن مرگش گفت: ای کاش! خانه فاطمه را نگشوده، آن ر

برخی با پنهان کردن حقایق تاریخی، تاریخ را به گونهای که مطلوبشان است نشان میدهند. وهابیت یکی از سردمداران تحریف واقعیتند. آنها پروژههای مختلفی را در دست اجرا دارند که از جملهی آنها، حسنه جلوه دادن روابط خلفا و عایشه با امیرالمومنین(علیه السلام) است، تا با این پروژه، خ

جسارت و تعرض به خانه فاطمه زهرا(سلام الله علیها) از اتفاقات تلخی است که دل هر انسان آزاده ایی را می لرزاند. این واقعه جانگداز غیر قابل انکار است و بسیاری از صحابه آن حادثه را به چشم خود دیدند. ولی جای تعجب است که همگی سکوت اختیار کرده و چشمان خود را بر این حادثه بستند و ح

شخصی نزد عایشه به امیرالمومنین(ع) دشنام داد، اما عایشه نه تنها هیچ عکس العمل منفی در برابر فرد دشنام دهنده نشان نداد، بلکه به نوعی رضایتش را از این عمل، اعلام کرده و به فرد دشنام دهنده گفت که من در مورد ناسزایی که به علی گفتی چیزی به تو نمیگویم. سیاق این حدیث دلالت بر رض

جوینی که مقام استادی شخصی همچون «ذهبی» را دارد از پیامبر اینگونه روایت میکند: «هرگاه فاطمه را میبینم به یاد حوادثی میافتم که پس از من برای او رخ میدهد. گویا با چشم خود میبینم که ذلّت در خانه وی داخل شده، حرمتش شکسته، حقّش غصب گردیده، از ارث محروم داشته، پهلویش بشکست